Soundhealing
Een onderdompeling in klank bij Eline
Wat gebeurt er als geluid door je botten reist?
Soms komt een ontmoeting gewoon op je pad.
Eline had gereageerd op een oproep op Facebook. We hadden eerst even gebeld om kennis te maken en zodat ze kon voelen of het KernBos met haar resoneerde. De keuze lag volledig bij haar. En ja, ik mocht langskomen voor een onderdompeling.
Met een half uur vertraging door alle omleidingen in Antwerpen belde ik uiteindelijk bij haar aan. Ik kom niet graag te laat. Zeker niet wanneer iemand tijd voor me vrijmaakt. Dat zag en hoorde ze ook, en dus namen we eerst even rustig de tijd om te landen in haar woonkamer.
Nog voor we naar boven gingen werd ik begroet door een nieuwsgierige, sociale kater met een glanzende vacht die sterk aan een Bengaal deed denken. Zo’n kat die meteen komt kijken wie er binnenstapt. Het bleek een poes te zijn die ze zelf nooit hadden gezocht, maar die hen gewoon had gevonden.
Even later gingen we de houten draaitrap op naar de ruimte waar ze werkt. Daar mocht ik op een verwarmde behandeltafel gaan liggen nadat ze eerst uitleg had gegeven over de stemvorken en de instrumenten die ze gebruikt.
Ik had al gezegd dat ik auditief hooggevoelig ben. Geluiden kunnen bij mij soms snel te scherp binnenkomen. Ze stelde me meteen gerust. Als iets te luid of storend zou zijn, mocht ik dat gewoon aangeven.
De sessie begon met een metalen klankschaal bij mijn voeten. Daarna volgde een instrument dat klonk als de zee, het geluid golfde zacht door de ruimte terwijl ze ermee langs mijn lichaam bewoog.
Daarna begon ze te shanten. Lange, gedragen tonen die minder aanvoelden als zang en meer als trillingen die ergens diep in mijn borst aankwamen. Mijn lichaam luisterde mee voor mijn hoofd het doorhad. Haar toon bleef opvallend stabiel. Ze kon langer uitademen dan ik en haar klanken bleven krachtig en helder. Ik luisterde met bewondering.
Halverwege mocht ik op mijn buik gaan liggen en dekte ze me opnieuw toe. Gelukkig was het zo’n tafel met een opening voor je gezicht en ruimte voor je armen, zodat je comfortabel verder in ontspanning kon wegzakken.
Toen kwamen de stemvorken aan de beurt.
Het is bijzonder om geluid niet alleen te horen, maar ook echt te voelen. Wanneer ze de stemvorken tegen gewrichten of langs botten plaatste reisde de trilling door je lichaam als een golf die van binnenuit begint. Het sterkst voelde ik ze achteraan mijn hielen.
Toen ik dat na de sessie vertelde glimlachte ze en zei dat ze daar inderdaad extra had gewerkt. Om me beter te helpen gronden.
Wat ik ook attent vond was dat ze de hele sessie aanpaste aan mijn gevoeligheid voor geluid. Geen vast stappenplan dat mechanisch werd afgewerkt, maar echt afgestemd op degene die op de verwarmde tafel lag.
Ze gaf me hetzelfde advies dat ik al eerder die dag had gehoord: veel water drinken, zodat alles rustig kan doorstromen.
Toen ik later naar de standplaats van de deelauto wandelde merkte ik dat er iets anders was. Er was tijdsdruk. De nacht begon de hemel al langzaam dicht te trekken. Treinen bleken afgeschaft. En toch bleef het vanbinnen stil. Elke kleine tegenslag loste zichzelf bijna vanzelf op, alsof er ruimte was ontstaan om helder te denken.
Ik wandelde door de Brugse straten terwijl velen al diep in hun slaapcyclus lagen. Het was laat toen ik thuiskwam. Laat, voldaan en moe.
De poezen stonden me al op te wachten. Nala mocht me vergezellen naar boven voor haar quality-moment met haar mens. Ze spon me in slaap.
Die nacht sliep ik tien uur.
Twee keer werd ik wakker om mijn waterfles aan te vallen en één keer om de plaatselijke rivier leeg te plassen. Bij elke ontwaking kwam Nala wat dichter liggen. Ze miauwde zacht en wachtte geduldig tot ik weer onder de dekens kroop.
De volgende ochtend werd ik wakker met een zware dorst en een gonzende hoofdpijn. Mijn lichaam was moe en ik liet het op haar eigen tempo wakker worden. Wat later mediteerde ik in de middagzon op bed en activeerde ik mijn lymfesysteem door even op de trilplaat te staan.
Vandaag is het zondag. Rustdag.
Behalve het schrijven van twee blogs en de dagelijkse knuffels en maaltijden voor de poezen neem ik het advies letterlijk. Zo meteen drink ik een kan Afrikaanse thee, adem de zon in die door het huis dwarrelt en laat ik de rust nog even verder doorwerken.
Voor mij vallen soundhealing-sessies onder complementaire ondersteuning: ze staan naast, niet in plaats van, reguliere medische en psychologische zorg.
Dank je wel, Eline.
Als je meer wilt weten bezoek dan Eline haar website: https://www.elinde.be/
Bronnen
Goldsby, T. L., Goldsby, M. E., McWalters, M., & Mills, P. J. (2017). Effects of Singing Bowl Sound Meditation on Mood, Tension, and Well-Being.
Kim, H. J., et al. (2025). Therapeutic effects of singing bowls: a systematic review of clinical studies. Integrative Medicine Research.
Kwak, D., et al. (2025). A systematic review and meta-analysis of acoustic stimulation for insomnia.
Krämer, L. V., et al. (2025). Effects of sound interventions on the mental stress response in adults: a scoping review.
American Music Therapy Association. Sound Healing and Its Relation to Music Therapy.
Sound Medicine Academy. Sound Healing vs Music Therapy: What’s the Difference?
