De Onverwachte Kracht van mijn Eerste Vrouwencirkel
Gisteren zette ik een spannende stap: mijn allereerste online vrouwencirkel, geleid door de warme Tiny Sanders. Een dubbele primeur voor mij. Zowel het concept van een ‘vrouwencirkel’ als de online setting. Er was een tikkeltje onbekendheid, maar vooral een zacht, welkom gevoel.
We begonnen met duidelijke afspraken: geen reacties, geen oordeel, geen ongevraagd advies. Veiligheid stond voorop. Vanuit die serene stilte startte de meditatie, begeleid door Tiny’s rustige stem en de kalmerende klank van een schaal.
Met gesloten ogen werd ik uitgenodigd om diep in mijn lichaam te luisteren. En daar, met mijn hand op mijn borst, voelde ik plots mijn hart kloppen. Niet als een professional of een observator, maar puur als mens. Een verrassende, diepgaande gewaarwording in al zijn eenvoud. Tiny sprak over polariteit: licht en donker, pijn en vreugde en over ons als energetische wezens die hier op aarde ervaringen opdoen.
Toen kwam die ene zin. Die ene zin die voelde als een vinger die het stille water van mijn bewustzijn aantikte: “Je hebt altijd liefde rondgestrooid, maar niet altijd teruggekregen.”
Die woorden raakten iets ouds, iets dieps vanbinnen aan. De sluizen gingen open. Zonder camera, zonder enig oordeel, liet ik toe wat gevoeld wilde worden. Een stroom van tranen, een diepe ademhaling, een herinnering die omhoogkwam. Die ene zin creëerde een rimpel-effect. Niet alleen op dat moment, maar ook nu, een dag later. Het voelt alsof het water in mij nog steeds in beweging is.
We schreven over vijf intuïtieve vragen: Wat mag ik loslaten om ruimte te maken? Wat betekent waarheid voor mij? Wat fluistert mijn innerlijke stem? Niet alle antwoorden kwamen direct, maar wat eruit stroomde voelde onmiskenbaar echt. Alsof de woorden al die tijd al klaarstonden, wachtend op een uitnodiging om naar buiten te komen.
De cirkel zelf voelde als een zelfhulpgroep, maar dan zonder de drang naar pasklare oplossingen. Alleen spiegels. Ruimte. Stilte. En dat was precies wat ik nodig had.
Deze ervaring leerde me een belangrijke les: heling hoeft niet altijd luid of groots te zijn. Soms is het één zin. Eén aanraking. Eén vrouwencirkel. En dat ene, kleine moment kan een hele stroom van bewustwording in gang zetten die je diep vanbinnen raakt.
Ik kijk met openheid uit naar de volgende afspraak, met de groep, met mijn innerlijk kind, en met de hernieuwde rust in mezelf die dankzij deze ervaring een beetje dieper ademt.
Dank je wel voor de uitnodiging en de begeleiding Tiny!
Licht Liefs,
Jasmine



