Een ode aan de kracht om te blijven
Soms komt die avond terug.
Ik was zestien, misschien zeventien.
Ik stond op een brug in een wereld die veel te zwaar was om te dragen.
Ik voelde me niet thuis, was anders, ‘die rare’. Nooit goed genoeg.
Leegte in mijn borst, eenzaamheid in mijn huid.
De overtuiging dat niemand me zou missen. Als ik sprong.
De lucht was zo ijl dat ademen moeite kostte. De wind sneed als glas langs mijn wangen. Mijn vingers koud. Mijn hart verlangde niets meer dan stilte.
Maar de stilte was oorverdovend. Gedachten kwamen als messen: kleineren, verwijten, verwarren, verstikken.
Daar stond ik. Niet om naar beneden te kijken
Lang voor de brug was ik al gestopt met visueel registreren.
En toen stopte te razernij in mijn hoofd. .
Eén gedachte. Onwrikbaar. Onmiskenbaar. Zo aanwezig dat de pijn boven alles uitsteeg.
Ik mag mijn moeder dit niet aandoen.
Die gedachte was een grens.
De eerste stap achteruit.
De eerste ademteug die mijn longen met vrieslucht vulde.
Mijn vingers grepen om het koude staal.
De wind bleef waaien. De zwaartekracht bleef wachten.
Ik zette nog een stap achteruit.
Er volgde geen sprong.
Jaren later en een fortuin kwijt aan klassiekopgeleide psychologen werd ik moeder van een kind met ogen vol licht en een hart vol liefde.
Ik vond een man met een vrije ziel, met wie ik nieuwe dingen ontdek die geen last zijn maar een genot. Een man die ruimte geeft en me niet in een vorm probeerd te duwen, een man die een voorbeeld is voor mijn zoon hoe je met vrouwen en mensen in het algemeen omgaat, als man en als mens.
Ik heb een tuin vol kleur waar ik graag vertrek en blij terugkeer.
Poezen kronkelen om mijn benen en vullen de kamers met hun gespin.
Mensen zijn blij dat ik er ben, ook als ik niet veel zeg.
Soms is aanwezigheid genoeg.
Soms is het kleine groot genoeg om te redden:
een blik, een woord, een moeder in gedachten.
Aan wie zich nu zwaar voelt:
Je hoeft dit niet alleen te dragen.
Praten helpt en is de eerste stap.
📞 Bel 1813, dag en nacht, gratis, anoniem.
Als het KernBos er is zullen we daar ook plaats hebben voor jou.
Jij bent jij, met je schaduw en je zonestralen. Regenboven kunnen niet bestaan zonder onweer en zon. Jij mag er helemaal zijn.
Meer lezen?
- Zwaartekracht
Isaac Newton beschreef zwaartekracht in de 17de eeuw als een kracht die elke massa aantrekt, en dat volgens de beroemde formule F = G·m₁·m₂ / r². later toonde Albert Einstein aan dat zwaartekracht geen mysterieus touw is, maar een gevolg van de manier waarop massa de ruimte‑tijd kromt. hij leerde ons dat de zonmassa de ruimte om ons heen buigt, en zó onze banen bepaalt. - Zorg voor je paard, rust voor jezelf
Stefanie staat breedlachend met een schep lekkers coor de paarden. - Zonder dominantie komt de natuur heel dichtbijHet begint met aandacht. Met handen die voelen, met tijd nemen om te ervaren hoe materiaal zich gedraagt tegen de huid. Deze foto toont de essentie van Het KernBos: praktisch leven wat we geloven. Geen grootse visies, maar eerlijke keuzes die beginnen bij het tastbare – bij natuurlijk linnen, ongebleekt katoen, en stoffen die de huid niet hoeven te verdragen maar mogen ontvangen. Want het lichaam weet altijd wat klopt, nog voor het hoofd een oordeel vormt.foto: A. Krasnikova
