Als Golven op het Ritme van Je Ziel
Nia dansen. Eerlijk is eerlijk, ik had er nog nooit van gehoord. Toch gaf ik me op. Waarom? Omdat het goed voelde. Omdat mijn lichaam zachtjes fluisterde: “Probeer.” En zo geschiedde: op naar Studio Zuid.
De docente bleek een brok bruisende energie. Zelfs met een verse knie-injectie beloofde ze het rustig aan te doen, al zat zelfs haar ‘rustig’ nog vol leven, swing en meezwepend enthousiasme. Dat werkte direct aanstekelijk. Geen gedoe, geen moeten. Alleen maar: voelen en bewegen.
De groep dansten buiten in het park, waar de zon ons gezicht streelde en de wind onze haren kietelde. De sfeer was direct licht, vrolijk en verbonden. Samen, maar toch ieder voor zich. Geen vreemde blikken. Geen oordeel. Geen druk om iets te presteren.
Zelf keek ik vooral toe. Mijn lichaam was er nog niet klaar voor. Maar mijn geest? Die zoog alles in zich op. De bewegingen van de anderen deden me denken aan rollende golven die zachtjes het strand bereiken. Lichamen die speelden met ruimte, met adem, met ritme. Ontspannen gezichten. Zachte gratie. Het maakte me rustig. En blij.
Wat is Nia eigenlijk?
Wat ik daar zag, bleek deel van een methode met een diepe filosofie. Nia staat voor Neuromuscular Integrative Action, een bewegingsvorm die begin jaren ’80 in de Verenigde Staten werd ontwikkeld door Debbie Rosas en Carlos AyaRosas, beiden voormalige aerobics-instructeurs die een meer holistische, minder belastende manier van bewegen zochten. Ze lieten zich inspireren door danskunst (jazz, moderne dans), vechtkunsten (zoals Tai Chi en Aikido), en lichaamsgerichte helingsmethodes (zoals yoga en de Feldenkrais-methode).
Wat Nia uniek maakt, is de filosofie dat beweging bedoeld is om vreugde te brengen: “the joy of movement.” Je beweegt niet om af te vallen of om ‘beter’ te worden. Je beweegt om thuis te komen in je lichaam. Elke les nodigt je uit om te luisteren naar je eigen ritme, je eigen grenzen, je eigen zin om te bewegen. En dat mag op blote voeten, in je eigen flow.
Een veilige plek voor lichaam én ziel
In de sessie waar ik bij was, zag ik wat die filosofie doet met mensen. Lichamen werden zachter. Gezichtsuitdrukkingen opener. Niemand werd ‘verbeterd’. Ieder mocht er zijn zoals die was. Voor mensen met trauma, burn-out, fibromyalgie of neurodiversiteit kan Nia een zeldzaam veilige ruimte zijn om weer vertrouwen te krijgen in het eigen lijf.
Zelfs zonder actief mee te dansen voelde ik me opgenomen in iets levends, iets zachts. Alsof ik deel werd van een ademende groep, gedragen door ritme en ruimte. Dat gevoel gunde ik werkelijk iederéén.
En eerlijk: als dit de rustige versie was… hoe zou een gewone sessie dan wel niet voelen?
Voor mijn lijf was het vandaag misschien nog te vroeg. Maar voor mijn hart? Precies op tijd.
Bronnen:
Nia Technique – https://nianow.com
Nia: A Mind-Body Physical Activity – NCBI | PMC4032238
The Effects of Nia Technique in Women with Fibromyalgia – NCBI | PMC4348619
foto: Nuta Sorokina



