Soms zijn er plekken waar je niet alleen iets komt doen, maar waar je iets komt terugvinden dat ergens onderweg verloren is geraakt. Niet omdat iemand je het uitlegt, maar omdat een dier, een mens en een plek samen iets openen dat je niet kan forceren.
Yellow Star is zo’n plek.

De eerste ontmoeting met Falla

Falla wil altijd voorop. Dat vertelt je al veel over wie hij is.
Hij is een paard met een sterk karakter. Grappig, eigenzinnig, en tegelijk feilloos in wat hij voelt. Hij spiegelt je. Hij test je uit. En als je niet stevig in je rijlaarzen staat, merkt hij dat meteen.

Paarden voelen dingen die mensen vaak proberen te verbergen. Spanning in je lichaam. Twijfel. De kleine bewegingen in je houding die verraden hoe je je werkelijk voelt. Bij Falla valt het masker vanzelf weg, want hij reageert niet op woorden. Hij reageert op wie je bent in dat moment.

De eerste keren dat ik met hem werkte voelde ik dat direct. Hij liet niets door wat niet echt was. Dat kan confronterend zijn, maar tegelijk ook bevrijdend. Want wanneer je stopt met proberen iemand anders te zijn, ontstaat er ruimte. Ruimte om gewoon te zijn.

Wat Falla mij stilletjes leert

Wat misschien nog het meest bijzonder is, is hoe Falla zelf lijkt te voelen wanneer ik klaar ben voor een volgende stap. Elke keer opnieuw durft hij net een beetje meer. Alsof hij aanvoelt dat er iets verschoven is. Dat ik een stap verder ben dan de vorige keer.

Mijn reactie is niet altijd even elegant.

Een galop die plots sneller voelt dan verwacht. Een sprong die ik niet had zien aankomen. Een moment waarop alles in mijn lichaam roept dat dit misschien geen goed idee was. En dan, ergens tussen de schrik en het uitblazen, dat verbaasde besef: ik zit er nog. Niet eronder. Niet ergens in het zand.

Een paard als Falla duwt je niet vooruit. Maar hij voelt wanneer je klaar bent om een volgende stap te zetten, zelfs wanneer jij dat zelf nog niet helemaal gelooft.

Het werk van Tamara

Achter Yellow Star staat Tamara. Iemand die al jaren met paarden werkt en een bijzonder fijn gevoel heeft voor wat er tussen mens en dier gebeurt. Ze kijkt niet alleen naar techniek of prestaties. Ze kijkt naar het geheel. Naar hoe iemand ademt, hoe iemand beweegt, hoe iemand zich voelt in de aanwezigheid van een paard.

Soms werk je bij haar in het zadel, soms vanaf de grond. Soms in een vorm van coaching waarbij de aanwezigheid van een paard dingen zichtbaar maakt die moeilijk onder woorden te brengen zijn. Voor kinderen zijn er speelse ontmoetingen met pony’s en ponykampjes waar vertrouwen, plezier en respect hand in hand gaan.

Tamara geeft ook paardenmassages en behandelingen om spanning in het lichaam van het dier los te maken. En ze werkt niet alleen op haar eigen plek. Ze gaat ook bij mensen thuis langs, om paarden te helpen trainen of om de communicatie tussen paard en eigenaar te verdiepen. Soms om een paard opnieuw vertrouwen te laten vinden.
Alles vertrekt vanuit dezelfde basis: respect voor het dier en aandacht voor wat er werkelijk gebeurt.

Samen werken naar iets dat groter voelt

De laatste maanden werken we samen toe naar een bijzondere gebeurtenis. Iets wat we al lang in gedachten dragen, maar nog niet hardop hebben uitgesproken. Een moment dat vraagt om vertrouwen, voorbereiding en de moed om te verschijnen zoals je bent.

Meer verklap ik nog niet.

Dankbaarheid onderweg

Wat ik misschien nog het meest wil benoemen, is mijn dankbaarheid voor Tamara.
Voor de tijd die ze telkens weer vrijmaakt. Voor haar geduld wanneer ik onzeker ben. Voor haar aanmoedigingen wanneer de angst even sterker voelt dan het vertrouwen in mezelf. Op die momenten staat ze daar, rustig en ondersteunend, met woorden die niet pushen maar uitnodigen om het toch te proberen.

En vaak blijkt dan dat er meer mogelijk is dan ik zelf dacht.

Waarom zulke plekken belangrijk zijn

Voor Het KernBos zijn dit precies de plekken die we zoeken. Plekken waar mensen met hart en ziel werken. Waar mens, dier en natuur elkaar op een eerlijke manier ontmoeten. Wanneer we zulke plaatsen ontdekken, nemen we de tijd om ze eerst zelf te ervaren. Niet vluchtig, maar echt. Pas daarna delen we ze met anderen.
Yellow Star is zo’n plek.

Soms heb je geen woorden nodig om te groeien. Soms heb je alleen een paard nodig dat voelt dat je er nog niet helemaal bent, maar tegelijk ook aanvoelt dat je klaar bent om het toch te proberen.

Meer lezen?

Vertrouwen-op-vier-benen