Een zachte terugkeer naar het lichaam in de handen van Kim


Tijdens mijn verblijf in Brussel vond ik mijn weg naar Laken, waar Kim me ontving voor een cranio sacraal sessie.
Ik wist niet wat deze helende praktijk in mij zou aanraken, maar soms kiest een ervaring jou nog voor jij er woorden aan kunt geven. Zo voelde dit begin.

Haar ruimte ademde rust. Er was geen haast, geen vragenlijst, enkel een gesprek dat zich vanzelf ontvouwde tussen ons twee als mens en ziel.
Ze luisterde niet om te antwoorden, maar om te voelen. Ze toonde oprechte interesse in Het KernBos, dat ooit een plek van rust en heling zal worden.

Toen ik op de tafel ging liggen, hoefde ik niets van mezelf af te leggen. Mijn lichaam vroeg om een kussen en ze legde het klaar. Mijn huid vroeg om warmte en ze dekte me toe alsof ze niet alleen mijn lichaam maar ook mijn binnenwereld geruststelde.
Een cranio sacraal sessie vraagt geen naaktheid. Je blijft volledig gekleed, wat maakt dat ook schaamte, angst of druk mag wegvallen. Voor velen opent dat al een eerste gevoel van veiligheid, nog voor de aanraking begint.

Ze begon bij mijn voeten. Een warme aanraking met een gelijkmatige maar lieve druk. En zodra ik echt ging indalen in het voelen, merkte ik iets op dat zo subtiel was dat het bijna onmerkbaar zou blijven voor wie nog niet in het eigen lichaam woont, voor wie nog leeft achter muren van bescherming maar langzaam weer durft te vertrouwen.
Het was een beweging van miniscul maar bewust wiegen die eerder luisterde dan handelde. Geen manipulatie, geen correctie, enkel een beweging die me deed denken aan water dat zachtjes de oever kust in de avondzon.
In dat fluisterende ritme sprak iets diepers: een taal die ouder is dan woorden. Haar handen waren warm, maar haar aandacht was nog warmer.

Cranio sacraal therapie werkt met het ritme van het craniosacrale systeem, het zachte pulseren tussen schedel en heiligbeen.
In dit domein van het zenuwstelsel zetten stress en oude overlevingspatronen zich vast, maar hier kan ook veiligheid opnieuw ontstaan.
Door subtiele druk, afgestemd op wat het lichaam vraagt, krijgt het de kans om zijn eigen intelligentie te herinneren en spanning te laten ontknopen in zijn eigen tempo.
Soms is die aanraking bijna gewichtloos, soms voel je duidelijke stretch of diepte. Het is geen vaste techniek, maar een dans tussen zachtheid en diepgang, afhankelijk van wat iemand nodig heeft.
In wetenschappelijke taal: het parasympatische systeem wordt wakker, het deel dat rust en herstel mogelijk maakt.

Toen haar handen bleven rusten, voelde ik iets verschuiven. Mijn adem zakte dieper, mijn gedachten werden stil.
Ergens tussen mijn vermoeidheid en haar aanraking viel ik even weg in een korte slaap, alsof mijn lichaam een vergeten ritme terugvond.
Als een baby wiegend in de baarmoeder, gedragen door het sussende bewegen van een moeder die geruststelt dat ze er nog is.

Ze maakte me zacht wakker en liet me op mijn eigen tempo terugkeren. Ze bracht een glas water, helder en stil, als een overgang van binnen naar buiten, van ontvangen naar weer aanwezig zijn.
In dat eenvoudige gebaar lag dezelfde aandacht als in haar handen.

Ik benoemde mensen met autisme voor wie aanraking snel te veel is, wie een geschiedenis draagt van misbruik en de verbidning met haar of zijn iegen lichaam heeft losgekoppeld, wie aangeraakt niet prettig vindt maar toch de moed vindt met innerlijk werk te starten, kinderen met ADHD, ASS, HSP of geboortetrauma voor wie rust vaak ver weg lijkt.
Voor hen kan deze vorm van aanraking een eerste deur zijn naar regulatie en veiligheid.
Bij Kim kan dat, omdat ze niet werkt vanuit doen maar vanuit zijn.
Ze luistert met haar handen, ademt met haar hele wezen en wacht tot het lichaam zelf antwoordt.
Soms voelt het alsof ze luistert naar de stroom van water onder de huid, geduldig, zonder iets te willen forceren.

Sommige behandelingen zijn geen techniek maar een ontmoeting, een veld waarin stilte heelt en zachtheid iets in beweging zet zonder te duwen.
Kim belichaamt dat veld.

Dank je wel, Kim, voor de rust die je ademt en de ruimte die je laat ontstaan.
Voor de stilte die je handen spreken.
Voor het herinneren dat heling niet begint met ingrijpen, maar met luisteren.

https://healingpraktijk-kim.be