Een kaars in de nacht. Paars en zilver als stille tekens. Op 31 augustus staat de wereld stil bij wie we verloren aan een overdosis. Geen cijfers, maar mensen met gezichten, namen, dromen.

Hoe deze dag begon

In 2001 staken Sally J. Finn en Peter Streker in Australië de eerste kaars aan. Uit gemis, uit woede, uit liefde. Sindsdien wordt die vlam wereldwijd gedeeld. Families, vrienden en onbekenden komen samen om verhalen te vertellen, om het zwijgen te doorbreken.

Wat gebeurt er op deze dag?

Mensen dragen paars en zilver, kleuren van rouw en bewustwording.
Er worden kaarsen aangestoken voor wie te vroeg ging.
Er zijn bijeenkomsten waar kennis, tranen en hoop gedeeld worden.
Online klinkt de hashtag #OverdoseAwarenessDay, om het gesprek levend te houden.

Waarom dit ertoe doet

Een overdosis eindigt vaak in stilte. Een kamer waar niemand meer antwoord geeft. En tegelijk blijft er schaamte hangen in de lucht, alsof praten over verslaving gevaarlijk is. Precies daarom is deze dag nodig. Want niemand hoeft een probleem alleen te dragen. Niemand.

Bij Het KernBos

In Het KernBos geloven we dat heling begint bij veiligheid, compassie en luisteren zonder oordeel. Voor sommigen is dat een plek in de natuur om tot rust te komen. Voor anderen een gesprek, een hand op de schouder of gewoon iemand die blijft zitten als het donker wordt.

Een uitnodiging

Op 31 augustus vragen we je één klein gebaar. Steek een kaars aan. Draag iets paars. Deel een verhaal of neem een moment van stilte. Laat het een herinnering zijn dat verbondenheid sterker is dan eenzaamheid. Dat liefde de taal kan zijn waarmee we het zwijgen doorbreken.