Zomerkamp met paardenkracht

Bezoek aan Jalie Eyskens

Vandaag mocht ik op bezoek bij Jalie Eyskens, tijdens een zomerkampje voor kinderen tussen 6 en 12 jaar. Een plek waar zachtheid en kracht samenkomen, in de vorm van paarden, kinderen en verbinding.

Een welkom met hoefslag

Nog voor ik goed en wel uit de auto was, kwamen er al twee paarden nieuwsgierig naar me toe. Alsof ze me welkom wilden heten, of me even keuren? Jalie vertelde dat ze dat normaal niet zomaar doen. Het voelde dus als een heel bewuste begroeting. Voor mij was het een warm en betekenisvol begin.

Neurodiversiteit in de weide

Tussen de kinderen zaten ook twee meisjes met een neurodivers profiel. Jalie vertelde hoe het nemen van leiderschap tijdens de omgang met de paarden zichtbaar bijdroeg aan hun zelfvertrouwen. En dat was te voelen. Toen ze samen de weide inliepen, bloeiden ze helemaal open, niet alleen bij de paarden, maar ook naar elkaar toe. Er was tijdens het kamp een vriendschab gaan groeien tussen hen, recht uit het hart. Ontwapenend mooi.

Samenwerking op kindermaat

De kinderen hielpen mee met borstelen, opzadelen en, om de beurt, het paard bestijgen. Ook dat ging vanzelf. Met af en toe een vleugje deugnieterij. De kleinste van de groep, een meisje van zes, klom zonder vrees op het grootste paard. Wauw. Zo moedig. Zo puur.

Een plek voor healing, voor mens en dier

Jalie, voormalig leerkracht en ook zangeres, straalt rust uit. Voor haar voelt dit werk niet als werk. Binnenkort verhuist ze naar een nieuwe plek: een ruimere weide met open stallen en meer mogelijkheden.

Op één na zijn alle paarden hier gered uit moeilijke situaties. Hier mogen ze zichzelf opnieuw ontdekken. Ze worden niet “gebruikt”, maar gewaardeerd, precies om wie ze zijn. Net als bij Bauke merk je dat je hier niet zomaar op een paard klimt. Eerst maak je contact. Je bouwt een relatie op. Van hart tot hoef.

Kamp met karakter

De kinderen doen meer dan enkel met paarden werken. Ze helpen mee aan tafel zetten, afruimen, de tent netjes houden. Alles gebeurt op hun tempo, en onder de zachte, bekrachtigende begeleiding van Jalie. Geen dwang, geen druk. Wel vertrouwen, respect en plezier.

Eerste stappen met microfoon

Mijn partner had zijn fotomateriaal uitgeleend, dus ik nam de kans om wat te experimenteren. De professionele microfoontjes mochten ook getest worden, ideaal voor een eerste interview. Hoewel ik een script had voorbereid, liet ik dat uiteindelijk los. Ik koos voor spontaniteit. Niet altijd makkelijk, zeker niet als je weet dat het wordt opgenomen. Het voelt anders dan een gewoon gesprek. Maar ik gaf mezelf toestemming om te zoeken, te haperen, te wennen. En Jalie? Die was zoals altijd: echt, rustig, en wijs.

Een brug naar Het KernBos

Voor mij is Jalie niet zomaar iemand. Ze draagt iets krachtigs en zachts tegelijk, een jonge levenswijsheid die diep raakt. Ik zie haar als een natuurlijke doorverwijspersoon voor Het KernBos. Iemand die kinderen en dieren ziet zoals ze zijn. Iemand die bijdraagt aan healing, gewoon door zichzelf te zijn.

Wil je meer weten? Neem dan even een kijkje op haar site: https://toughpaardencoaching.be/